دانلود آهنگ عیهود فرار

آهنگ عیهود فرار

Ahood Farar

آها… یاد بگیر فرار نکنی.
بمون همون‌جا که وایستادی.
این همه پگاه که مال همه‌ست.
بیا… بیا…
یاد بگیر فرار نکنی،
شبت صبح میشه، خوب یا بد هرطوری.
رو الکلی، سنگتونی یا هر گوهی،
باید نسوزی و خودتو روشن کنی.
باید رد ندیا، رد کنی،
آدما بد بودن‌ات، نه که بد شدی.
این‌همه آدمو بخشیدی،
یه بار خودتو ببخش، شاید بهتر شدی.
اینا رو جلو آینه به خودم می‌گفتم،
ولی انگاری بود گوشام کر.
این فکر و حرص نی که بریزه بره،
حالا ۱۰۰ تا ۲۰ تا بزن پوش‌آپ،
اگه بدی هل خودتو که کس‌خلتو گرفتی.
شاید یه موقع‌هایی باید وایستی،
خودتو جا نذاری، نشی یه آدم عادی.
مخارم گاییده شد، کارم گاییده،
اما تاریکی پرم، هم پرم از نور.
می‌خوان عوضم کنن هرجور شده،
این آدما بهت می‌گن عادی نیستی،
چون می‌خوان کس‌خل درونتو کنن سرکوب فقط.
کمک نمی‌کنی سرکوب نزن،
من زندگیمو می‌کنم هرجور بلدم.
از این دنیا ۳۰۰ صفحه کمبود طلبمه،
واسه حال خوب بدجور نقد نقدنم.
هر آدمی اون که خواسته نشده،
تا ته عمرش به خودش داره بدهی.
شاید آرزوت زندگی یکی دیگه و
زندگیت آرزو واسه یه سری.
مامانم بهم می‌گفت هر مقاله‌ت بده،
واسه خدا نداری بنویسی.
شاید همینه که هر موقع شعر می‌نویسم،
درمیاد ازم این حال کدر.
یاد بگیر فرار نکنی،
شبت صبح میشه، خوب یا بد هرطوری.
رو الکلی، سنگتونی یا هر گوهی،
باید نسوزی و خودتو روشن کنی.
باید رد ندیا، رد کنی،
آدما بد بودن‌ات، نه که بد شدی.
این‌همه آدمو بخشیدی،
یه بار خودتو ببخش، شاید بهتر شدی.
تو فکر کن قراره از اینم بدتر شه،
موشک چیه‌؟ سگ بیاد، دوباره جنگ شه.
به من چه؟ بچه که بودم به خودم گفتم
این دنیا جهنمه، ایرانم تهشه، تهش!
می‌میره جسمم، بشمار سه!
صدام می‌مونه تو صفر و یک.
یه دل‌داده، یه دلمرده
که تخمش نیست کسی ازش دلخور شه.
بگو خوب بودم، بد بودم، من بودم!
کیر تو اون که حس کمبودن داد بهت.
نذار هر کسی کنه هرجور رفتار،
نذار دلت باتلاق شه، غم رو غم چال شه.
خوب بود؟ بمون پهلوش.
اگه خوب نبود، خودت یه جور نمون.
نمی‌رسه بهت، چون نه شور
که بگه فلان جا رفتارت کول نبود.
اصلاً آدما اون‌قدری که فکر می‌کنی
بهت فکر نمی‌کنن، الکی حرص می‌خوری، حیف!
هی این گوهو فرو می‌کنی تو پپت‌ات
که شایدم مخِت این کس‌شعرام بگیره.
می‌بینم دارم وسواس می‌گیرم،
تو عشق و حالم خودمو بدفاز می‌بینم.
یه بار مردن که حقه،
اما اگه خودمو نبخشم روزی ۱۰۰ بار می‌میرم.
یاد بگیر فرار نکنی،
شبت صبح میشه، خوب یا بد هرطوری.
رو الکلی، سنگتونی یا هر گوهی،
باید نسوزی و خودتو روشن کنی.
باید رد ندیا، رد کنی،
آدما بد بودن‌ات، نه که بد شدی.
این‌همه آدمو بخشیدی،
یه بار خودتو ببخش، شاید بهتر شدی.